Feeds:
पोस्ट
टिप्पणियाँ

Archive for दिसम्बर, 2010

खुल्द

जो जान देकर भी  न मंझिल पाये
वोह मुसाफिरा-ए- कारवा किधर जाये?

 

જે મરીને પણ મંઝિલ સુધી પહોચતાં નથી
એ  સંઘના યાત્રાળુઓ ક્યાં જાય?

बेसबब नहीं देना ज़न्नत किसीको खुदा
कुछ दिली बंदगी हमारी भी थी इश्कमें

કારણ વગર કોઇને સ્વર્ગ ન આપીશ ખુદા
અમારી પણ થોડી દિલની બંદગી હતી ઇશ્કમાં

सच अब शर्म आती है मुजेह
लोगोको उज्रे मज़बूरी दिखानेसे

સાચે જ હવે મને શરમ આવે છે
લોકોને મારી મજબૂરીનાં બહાના બતાવીને

इमाम तक तुम्हे दुआ देंगे नज़ु
अब  रोनेसे सब्र करलो हिज़्रे इश्कमें

ઇમામ પણ તને દુઆ આપશે નજુ
હવે જુદાઇમાં રડવાથી ધીરજ ધરો

खल्क व खुल्द कांपकांप जाते है मेरे मातमे इश्कसे
एक तुं बेझान पथ्थर है जो पिघलता ही नहीं

દુનિયા અને જન્ન્ત બન્ને મારા ઈશ્કનાં માતમથી કાંપે છે
એક તું જીવ વગરનો પથ્થર છે જે નથી પીઘળતો

कोइ इन्सान नहीं होता फितरते बेवफा अज़लसे
पर जहांमे रेहकर वफा निभानी जरा मुश्कील है

કોઈપણ માણસ જન્મથી બેવફા નથી હોતો
પણ દુનિયામાં રહીને વફા કરવી જરાક મુશ્કીલ છે

नजमा मरचंट

Advertisements

Read Full Post »