लहद

बहोत रोऊ तो भी क्यां?
दिलकी लगी कम तो नहीं होगी.

ખૂબ રડું તો પણ શું છે?
દિલની પીડા ઓછી તો થવાની નથી.

धीरेसे पूछा इश्के हाल उनका मैंने
तो बोले जिंदगीका सोचो वोह चीज है जीनेकी.

ધીમેથી મે એને પ્રેમની હાલત પૂછી,
તો  કહ્યુ જિંદગી માટે વિચાર એ ચીજ છે જીવવાની

कांप कांप उठता है जूनू मेरा,
जब वोह चिल्लाके कहेते है,
वफा,वफा बस वफा ही है तुजमे,
मर क्युं नही जाती राहे-वफामे.

મારૂ પાગલપણું કંપી ઉઠે છે,
એ જ્યારે બૂમ પાડીને કહે છે,
વફા,વફા બસ વફા જ છે તારાંમાં,
મરી કેમ નથી જતી વફાના રસ્તામાં?

सोचती हुं बैठके लहदके आगे,
यही वोह घर है जिसकी तलाश थी मुजेह.

કબર પાસે બેસીને વિચારું છું,
શું આ એજ ઘર છે જેની મને શોધ હતી?

कयां सोचते है आप मेरी लहदके आगे खडे खडे?
गरीबखाना पसंद नही आया देरसे आनेवालेको?

મારી કબર પર ઉભા ઉભા શું વિચારો છો?
ગરીબનું ઘર પસંદ ના પડ્યુ,મોડા આવવાવાળાને?

-नजमा मरचंट