ह्यात

तजरुबा ए हयात नाकामसे ना पूछो,
और भी रंगीनीया है खल्कमे जीनेके लिये

.
જિંદગીનો અનુભવ નિષ્ફળ લોકોને ન પૂછો,
દુનિયામા  બીજી ઘણી રંગીનીઓ છે

बदलती दुनियाके बदलते इन्सान ,
वफा भी गैरोको पूछके करते है

બદલતી દુનિયાના બદલતા માણસો,
વફા પણ બીજાને પૂછીને કરે છે

अब न हो परीशान तुं ए खुदा,
लोग खुब जानते है जीना अब.

એય ખુદા હવે તારે દુખી થવાની જરુર નથી,
લોકોને હવે જીવતા આવડી ગયુ છે.

अच्छा होता गर हिना न रंग लाती,
बारबार न खुने जीगर मलती अपने हाथोंमे.

સારુ થતે જો મહેંદીમા રંગ ન હોત,
વારમવાર હું જીગરનુ રક્ત હાથોમા ન લગાવતી

अबके वस्लमे तुम ही गले लगाना मुझे,
मेरे पांवमे ह्याकी बेडी है.

હવે મુલાકાત સમયે તુ જ મને ગળે લગાવજે,
મારા પગમા શરમની  સાંકળ પડી છે.

अब न जमानेमे पेदा होंगे मजनु व फरहाद,
जान गंवाके लोग क्युं बेकार इश्क लडाये.

હવે દુનિયામા મજનુ અને ફરહાદ પેદા નહી થાય
પોતાનો જીવ ગુમાવીને બેકાર કોણ પ્રેમ કરે?

नजमा मरचंट