दर्द

बहोत हो चूका ऐ जिंदगी,अब संभल जा,
मौतके बहाने न जिलायेगी जबरदस्ती तुं मुझे.

બસ ઘણૂ થયું એ જિંદગી, સંભલી જા,
મૃત્યુના બહાનાથી જબરદસ્તીથી ન જીવાડીશ.

ख्वाबे-फरामोश जिंदगीसे क्या शिकवा?
जी गई जब पूरी उम्र पुख्ता यकीं ऐ वादोपे.

મૃગજળ જેવી જિંદગીથી શું ફરિયાદ?
જ્યારે આખી જિંદગી જીવી ગઈ વિશ્વાસ પર.

किस्मते इश्क न पूछो ‘नजु’का,
सर फोडते रहे उम्रभर संगके साथ.

નસીબ પ્રેમના ના પૂછો નજુ’થી,
જિંદગીભર માથું પછાડતી રહી પથ્થરથી.

कभी तो देखाकर तेरा पल्लु महाजन,
बेईमानी भरी है तेरे जीवनसे ज्यादा.

પંડિત ક્યારેક તો તારો પાલવ જો,
બેઇમાની ભરી છે જિંદગીથી પણ વધારે.

रेह गया मलाल जिंदगीभर मुझे,
दिल लगा भी तो एक बेदाद महाजनसे.

જિંદગીભર  માટે આ દુખ રહ્યુ મને,
દિલ લગાવ્યું તો પણ એક બેદાદ પંડિતથી.

બેદાદ=ફરિયાદ ન સાંભળનાર

नजमा मरचंट